Une analyse narratologique du film : In The Mood For Love

The movie "In The Mood For Love", which is the axis of this study, narrates a story of a man and a woman who become neighbours in Hong-Kong of the 60s. Their friendship which begins firstly due to their loneliness caused by long business trips of their partners, gains a new meaning with time. But how does this movie, after having seen thousands of similar stories on cheating, differentiate from the others and obtain the key role to explore Hong-Kong cinema anew on the international platform with its success in the Cannes Film Festival of 2000? The main goal of this study which focuses on answering this question, is to bring attention to the importance of cinematographic narration technics which goes far beyond the theme in the cinema, and to show how a movie which is based profoundly on a simple story gains depth and gives an opportunity for diverse readings with the delicacy of its narration. The movie is going to be examined in terms of its cinematographic narration techniques which especially discusses the treatment of 'time' phenomenon, and this examination will stand on the concept of "narratology" which was created by Todorov in 1969 and developed as a discipline by Genette in 1972.

« In The Mood For Love » qui constitue l'axe principal de notre étude raconte une histoire qui se passe à Hong Kong des années 60 entre un homme et une femme déménageant le même jour dans des appartements côte à côte. L'Amitié au premier lieu obligatoire de ces deux victimes de solitude dont les époux partent sans cesse en voyage d'affaires se tourne au fur et à mesure vers une voie différente. Mais comment ce film qui traite un sujet aussi banal comme l'adultère dont on voit mille versions différentes dans le cinéma peut se différencier de ses semblables avec le succès qu'il a obtenu dans le Festival de Cannes en 2000 en devenant la clé du redécouverte internationale du cinéma Hong Kong ? Le but de ce travail qui tente de répondre à cette question est de pouvoir montrer l'importance des processus narratifs qui s'écartent la qualité du thème dans le cinéma et de témoigner comment un film avec une histoire assez simple peut donner lieu à des lectures aussi profondes et variées grâce aux finalités de narration. Le film sera analysé par ses techniques de narration cinématographiques qui se centrent particulièrement autour du traitement du temps en nous basant sur le concept de narratologie lancé en 1969 par Todorov et fondé en 1972 comme discipline par Genette.

Bu çalışmanın ana eksenini oluşturan "Aşk Zamanı" filmi, 1960'lı yılların Hong-Kong'unda yan yana dairelere taşınan bir adam ile kadının hikâyesini anlatır. Eşleri sıklıkla iş seyahatine çıktığı için yalnızlığa mahkum olan bu iki kişi arasında önceleri biraz zorunluluktan doğan dostluk, zaman ilerledikçe farklı bir boyut kazanacaktır. Peki, örneğini binlerce defa seyrettiğimiz böyle sıradan bir aldatma — aldatılma hikayesine dayanan ama 2000 yılında Cannes Film Festivali'nde büyük bir başarı elde ederek Hong Kong Sineması'nın uluslararası düzlemde yeniden keşfedilmesinin anahtarı olan bu film, benzerlerinden farkını nasıl ortaya koymuştur? Yola bu sorunun cevabını aramak için çıkan bu çalışmanın amacı, sinemasal anlatım biçiminin işlenen konunun niteliğini aşarak sinemada taşıdığı öneme dikkat çekmek, son derece basit bir hikâyeye yaslanan bir filmin anlatım incelikleri sayesinde nasıl çok daha derin ve çeşitli okumalara meydan verebileceğini gösterebilmektir. Film, özellikle zaman olgusunun ele alınış biçimi etrafında şekillenen sinemasal anlatım teknikleri açısından incelenecek, bu incelemenin dayanağını da 1969'da Todorov'un ortaya attığı ve 1972'de Genette tarafından yeni bir disiplin olarak geliştirilen "naratoloji" kavramı oluşturacaktır.