Nefret Söylemi Literatürü için İki Yeni Terim Önerisi: “Nefret Söylemi*” ve “Nefret Edimi”

Bu makalenin amacı, Web 2.0 döneminde “nefret söylemi” kavramının
yeniden düşünülmesi gerektiğini ortaya koymak ve söz edimleri kuramı”nı nefret
söylemi literatürüne uygulayarak iki yeni kavram önermektir, “nefret söylemi” ve
“nefret edimi.” Kavramın yeniden düşünülmesi ihtiyacı, genellikle nefret söylemi
analizlerinde kullanılan eleştirel söylem çözümlemesi (ESÇ) metodolojisini
incelemekten kaynaklanmıştır. ESÇ her ne kadar geleneksel medyadaki nefret
söylemi analizlerinde oldukça etkili bir yöntem olsa da, bu yöntemi Web 2.0
döneminin doğası gereği çok büyük miktarlarda veri içermesi nedeniyle sosyal
medya ortamlarında üretilen nefret söylemi analizleri için kullanmak oldukça
zordur. Bu nedenle bu iki yeni terimin sosyal medya üzerinden yayılan nefret
söylemiyle mücadelede daha pratik yeni yöntemler bulunmasında faydalı
olacağına inanılmaktadır. 

L’objectif de cette étude est de mettre en évidence la nécessité de
revisiter le concept de “discours de haine” à l’ère de Web 2.0 et d’introduire
deux nouveaux termes avec l’aide d’application de la théorie de l’acte de parole,
ce qui est le “discours de haine” et l’ “acte de discours de haine”. Le besoin
de cette révision naît de l’examen de la méthodologie de l’analyse critique du
discours (ACD) utilisée pour analyser le discours de haine. Alors que l’ACD
parait tout à fait efficace pour l’analyse du discours de haine dans les médias
traditionnels, il peut être plutôt difficile de l’appliquer dans les médias sociaux
à cause de la quantité énorme des données en Web 2.0. Par conséquent, on
s’accorde à dire que ces deux nouveaux termes peuvent être utiles pour trouver
des moyens nouveaux et plus pratiques afin de se battre contre la propagation
du discours de haine dans les médias sociaux.

The aim of this paper is to explain the need for a revision of the term “hate speech” in the era of Web 2.0 and to introduce two new terms into the literature of hate speech with the help of application of “speech act theory”, that is “hate discourse” and “hate speech act.” The need for the revision arises from the examination of the methodology used to analyze hate speech, which is critical discourse analysis (CDA). Even though CDA seems fairly sufficient for hate speech analysis in traditional media, it could be rather difficult to apply into the analysis of hate speech disseminated in social media because of the nature of the tremendous data found in Web 2.0. Therefore it is believed that these two new terms could be beneficial to find more practical and new ways to combat against hate speech disseminated through social media.