Araştırma Makalesi

2018’de Türkiye Twitter’ında Diyanet Karşıtı Muhalif Kamusallıkta Vuku Bulan Deizm Tartışmasını Anlamak

Sayı: 38 30 Haziran 2023
  • Ivo Ozan Furman *
  • Kaya Akyıldız
PDF İndir
TR FR EN

2018’de Türkiye Twitter’ında Diyanet Karşıtı Muhalif Kamusallıkta Vuku Bulan Deizm Tartışmasını Anlamak

Öz

Deizmin Türkiye’de imam hatip okulu öğrencileri arasında yaygınlaştığına dair tartışmalar sürerken Diyanet İşleri Başkanı Ali Erbaş 12 Nisan 2018 tarihinde deistleri “sapık ve batıl felsefi bir düşüncenin takipçileri” olarak tanımladığı bir açıklama yaptı. Açıklamanın ardından sosyal medya, A. Erbaş'ın beyânatına verilen sert tepkiler ve kısmen de olsa destek açıklamalarıyla dolup taştı. Erbaş'ın açıklamasının tetiklediği bu tartışmayı anlamlandırabilmek amacıyla Twitter’da beyânattan sonraki 48 saatlik süreyi mercek altına almaya karar verdik. Sayısal veri toplama yöntemlerini kullanarak elde ettiğimiz 15.226 farklı Twitter kullanıcısına ait 21.674 tweetten oluşan bir veri seti ile tartışmada gündeme gelen temaları ve alınan pozisyonları analiz ettik. Hem niteliksel içerik analizi, hem de sosyal ağ analizi kullanarak gerçekleştirdiğimiz araştırmamızın bulguları, Twitter’da A. Erbaş’ın tetiklediği deizm tartışması vesilesiyle 3 temel sonucun ortaya çıktığını göstermektedir. Bu sonuçlar şöyleözetlenebilir: a) Twitter “dinden (Sünnî İslâm) dönme hikâyeleri”nin dile getirildiği geçici bir diyalojik alana dönüşmüştür; b) Twitter A. Erbaş’ın ve Diyanet'in politikalarına yönelik eleştirileri yapabilmek bir fırsat penceresi açmıştır; ve c) Twitter kullanıcıları A. Erbaş'ın açıklamalarından sadece A. Erbaş’ı değil hükümet aktörlerini doğrudan sorumlu tutmuştur.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akyıldız, K. (2022). The affirmation of Sunni supremacism in Erdoğan's ‘new Turkey’. In: Hecker, Furman & Akyıldız (Eds.) The politics of culture in contemporary Turkey. Edinburgh, UK: Edinburgh University Press, pp. 277– 291.
  2. Al-Saqaf, W., & Christensen, C. (2019). Tweeting in precarious times: Comparing Twitter use during the 2013 general election in Kenya and the 2012 presidential election in Egypt. In Media, Communication, and the Struggle for Democratic Change (pp. 133-157). Palgrave Macmillan, Cham.
  3. Arvidsson, A., Caliandro, A., Airoldi, M., & Barina, S. (2016). Crowds and value. Italian directioners on Twitter. Information, Communication & Society, 19(7), 921-939.
  4. Azak, U. (2010). Islam and Secularism in Turkey: Kemalism, Religion and the Nation-State. I.B. Tauris Press.
  5. Asen, R., & Brouwer, D. C. (Eds.). (2001). Counterpublics and the state. Albany: SUNY Press.
  6. Başçı, V. (2018). Deizm Kavramı ve Ortaya Çıkardığı Problemler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(1), 33-40.
  7. Baybars-Hawks, B., & Akser, M. (2012). Media and Democracy in Turkey: Toward a Model of Neoliberal Media Autocracy. Middle East Journal of Culture and Communication, 5(3), 302–321.
  8. Borra, E., & Rieder, B. (2014). Programmed method: Developing a toolset for capturing and analyzing tweets. Aslib Journal of Information Management, 66(3), 262–278.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Kitle İletişimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ivo Ozan Furman *
0000-0002-7538-2694
Türkiye

Kaya Akyıldız
0000-0002-9586-5386
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

22 Haziran 2023

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2023

Gönderilme Tarihi

23 Eylül 2022

Kabul Tarihi

27 Nisan 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Sayı: 38

Kaynak Göster

APA
Furman, I. O., & Akyıldız, K. (2023). Mapping Anti-Diyanet Oppositional Publics During the 2018 Deism Controversy on Turkish Twitter. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, 38, 30-58. https://doi.org/10.16878/gsuilet.1314765

Creative Commons Lisansı TRDizinlogo_live-e1586763957746.png