The Disaster Movie and its Implications for Genre Theory

The subject of the study is the proliferation of disaster films in the US in three separate periods, 1953-59, 1972-79 and 1993-96, identifiable as three film cycles separated by distinct gaps during which very few such films were released. The three cycles are matched with major national and international events during the corresponding historical periods in order to determine whether there exists a recognisable connection between the contemporary political and cultural temper and the production of the films in question. The salient feature common to the three periods is identified as one of a lack of public confidence in government, associated respectively with the Korean War and McCarthyism, the Watergate scandal and the latter years of the Vietnam War, and the series of scandals surrounding President Clinton, collectively described by historians as " culture of mistrust". This feature is linked with the characteristic narrative element of disaster films, which is the forging of a unifying solidarity among the threatened communities, the scientific establishment and officialdom. It is argued that similar aspects of synchronicity might profitably be explored by genre theorists, especially with regard to the more formulaic film genres, which are often overlooked by academic critics.

Le sujet de cette étude est la prolifération des films de désastre aux États-Unis dans trois périodes séparées, 1953-59, 1972-79 et 1993-96, identifiables comme trois cycles de film qui se sont exposés aux coupures distinctes pendant lesquelles très peu de tels films ont été réalisés. Ces trois cycles sont comparés avec des événements nationaux et internationaux principaux pendant les périodes historiques correspondantes afin de déterminer s'il existe un raccordement reconnaissable entre la disposition politique et culturelle contemporaine et la production des films en question. La particularité saillante commune de ces trois périodes est définie en tant qu'un manque de confiance publique au gouvernement, associé respectivement à tour de rôle à la guerre Coréenne et le McCarthyism, le scandale de Watergate et les dernières années de la guerre de Vietnam, et les séries de scandales entourant le Président Clinton, collectivement décrites par des historiens comme « culture de la méfiance ». Cette particularité est liée avec les éléments narratifs caractéristiques des films de désastre, qui sont l'esprit qui s'est fortifié d'une solidarité d'unification parmi les communautés menacées, l'établissement scientifique et l'administration. On discute que des aspects semblables du synchronisation pourraient profitablement être recherchés par des théoriciens de genre, particulièrement en ce qui concerne les genres de film figés, qui sont souvent négligés surtout par des critiques académiques.

Bu araştırmanın konusu 1953-59, 1972-79, 1993-96 olmak üzere üç ayrı dönemde Amerika'da felaket filmlerinin üretimindeki artıştır. Bu dönemlerin temel özelliği söz konusu türde çok az filmin gösterime girdiği belirgin zaman aralıklarıyla birbirinden ayrılmalarıdır. Bu üç dönemde üretilen filmlerin, üretildikleri dönemin politik ve kültürel ruh haliyle bağlantılarını saptamak için bu dönemlere damgasını vuran temel ulusal ve uluslararası olaylar göz önünde bulundurulacaktır. Söz konusu dönemler; tarihçiler tarafından "güvensizlik kültürü" şeklinde tanımlanan, sırasıyla Kore Savaşı, McCarthyizm, Watergate, Vietnam Savaşı ve Başbakan Clinton'ın etrafında dönen skandallar gibi bir dizi olayların sonucunda halkın devlete karşı güvensizliğinin arttığı yıllardır. Bu durum, felâket filmlerinin, tehdit altındaki topluluklar arasında birleştirici bir dayanışma ruhunun güçlenmesi, bilimsel kurumlaşma ve bürokrasi gibi tipik anlatım öğeleriyle bağlantılanmaktadır. Akademik eleştirmenler tarafından çok sık gözardı edilen benzer eşzamanlılık özelliğinin, kalıplaşmış film türleri hesaba katılarak tür kuramcıları tarafından yararlı bir şekilde araştırılabileceği ileri sürülmektedir.